روزمره!

چه اسمی هم براش گذاشتن!

last year in Chicago's auto show, us-army had a section, there was a sign there reading in farsi "if you can read this, we need you!" it is scary when you see army is looking for farsi translators. l,

yani chi?az cia behet zang zade budadn yani?!!!

انار جون ... من شمال ویرجینیا هستم .... سیتیزن هم هستم .. چهار واحد لینگویستیکس هم گذروندم .. تنها مشکلی که دارم راضی نمیشم برای سی آی ای کار کنم ... حیف .. شغل خوبی بود ها ... من برم سر جام بشینم ...

نه سیا نبود. یکی از این شرکتها سکیورتی بود.

ميشه تبريك رو خيلي دير گفت ديگه؟‌ :)
سر زدم اما دير تبريك گفتم

and indeed there )
My morning coat, my collar mounting firmly to the chin,
My necktie rich and modest, but asserted by a simple pin-( they will say:" But how his arms and legs are thin!")
Do I dare
disturb the universe?
ts eliot

"از دردي كه مي كشيم! " خيلي خوب بود!

مرسي...

سلام.من حاضرم برای سی آی ای کار کنم ولی مثه شما ها سیتیزن نیستم .اگه بخوان به عنوان یه جینیس میرم پهلوشون.راستی پلیز زیاد اصطلاحات انگلیش دونت یوز.برای اینکه از مخاطبات می بی نتونن مطالبتو استادی کنن.

اینجا که خیلی تر و تمیز و شسته رفته از آب در اومده مثل صاحبش فقط انارجان سه تا پست خیلی کمه برای صفحه’ اصلی که.نمیشه ده تا بشه یا یه همچین چیزی؟

سلام من تهران زندگی می کنم.می دونی اینجا زندگی کردن خیلی سخت سخت تر از اونی که فکرشو بکنی خیلی سخت که هر روز توی خونه فسقلی در یکی از جنوبی ترین مناطق تهران از خواب بیدار بشی و هر روز سوار یک اتوبوس لکنته بشی و تا محل کارت بوی عرق و بوی سیر و پیاز دهان مردم رو تحمل کنی تا یک وقت مجبور نشی که بخوای با تاکسی بری و پول بیش تری بپردازی.خیلی سخت که تو بهترین دانشگاه تهران باستان شناسی خونده باشی و اما به خاطر این که پدرت کارگر معدن و هیچ فامیل گردن کلفتی هم نداری به یک کار اداری مسخره در یک شرکت خصوصی رو می اری تا هر جور شده بگذره این زندگی نکبت بار.خیلی سخت که بهترین آرزوت دیدن دنیا باشه و خوندن تمام کتابایی که خوندی به انگلیسی تا از شر سانسور های ایران خلاص بشی اماهر روز و هر روز توی این اتاق تنگ و مسخره بشینی.
خیلی سخت خیلی سخت که پول نداشته باشی حتی برای کلاس زبان رفتن حتی برای کتاب خریدن حتی برای فیلم دیدن.و در آخر خیلی سخت با حسرت زندگی کردن حسرت به تمام شماهای که امکانات دارین و دارین زندگی می کنین نمیدونم تقصیر کیه که این جوریه تقصیر بابام که کارگر تقصیر مادرم که خونه ی مردم کار می کنه تقصیر خودم که به دنیا اومدم تقصیر کشورم که وضع ما اینه آره خیلی سخت با حسرت زندگی کردن و مردن...........

سلام من تهران زندگی می کنم.می دونی اینجا زندگی کردن خیلی سخت سخت تر از اونی که فکرشو بکنی خیلی سخت که هر روز توی خونه فسقلی در یکی از جنوبی ترین مناطق تهران از خواب بیدار بشی و هر روز سوار یک اتوبوس لکنته بشی و تا محل کارت بوی عرق و بوی سیر و پیاز دهان مردم رو تحمل کنی تا یک وقت مجبور نشی که بخوای با تاکسی بری و پول بیش تری بپردازی.خیلی سخت که تو بهترین دانشگاه تهران باستان شناسی خونده باشی و اما به خاطر این که پدرت کارگر معدن و هیچ فامیل گردن کلفتی هم نداری به یک کار اداری مسخره در یک شرکت خصوصی رو می اری تا هر جور شده بگذره این زندگی نکبت بار.خیلی سخت که بهترین آرزوت دیدن دنیا باشه و خوندن تمام کتابایی که خوندی به انگلیسی تا از شر سانسور های ایران خلاص بشی اماهر روز و هر روز توی این اتاق تنگ و مسخره بشینی.
خیلی سخت خیلی سخت که پول نداشته باشی حتی برای کلاس زبان رفتن حتی برای کتاب خریدن حتی برای فیلم دیدن.و در آخر خیلی سخت با حسرت زندگی کردن حسرت به تمام شماهای که امکانات دارین و دارین زندگی می کنین نمیدونم تقصیر کیه که این جوریه تقصیر بابام که کارگر تقصیر مادرم که خونه ی مردم کار می کنه تقصیر خودم که به دنیا اومدم تقصیر کشورم که وضع ما اینه آره خیلی سخت با حسرت زندگی کردن و مردن...........

انار جان با اجازه شما می خوام یه فضولی کنم و چند خطی برای دوستمون ایرن بنویسم.
ممکنه شرایط تو واقعاَ‌ به همین بدی ای باشه که نوشتی و ممکنه حتی مثلاَ من (که خیلی هم مرفه تر از تو نیستم و در همین تهران، شاید فقط یک کمی اونورتر زندگی می کنم زندگی می کنم) هم نتونم به خوبی سختیش رو درک کنم. اما چه در این شرایط باشی، چه در شرایطی ده برابر بهتر و چه در شرایطی ده برابر بدتر (مثلاَ اگر به جای همین انار باشی) اونقدر گزینه برای حسرت در اطرافت می بینی که توشون گم شی. گزینه های قابل حسرت همیشه و برای همه هست. برای من، تو، انار و بقیه. پس فکر کنم عاقلانه تره وقتمون رو باهاش تلف نکنیم و ببینیم خودمون چند درصد می تونیم خودمون رو از شرایط فعلی در بیاریم. دنبال همدردی نگرد، اگر از وضعیت فعلیت راضی نیست ببین خودت برای خودت می تونی چیکار کنی. البته این فقط یک فضولی دوستانه بود، جسارتاَ!

ایرن عززیز: من که کاملان مشکلتو درک می کنم ولی چه می شه کرد ؟
فقط اینو بهت بگم که هرجاکه زوی آسمون همون رنگه فقط این زمینشه که کمی متفاوته .
به داشته هات بیشتر بیاندیش تا نداشته ها ..به زیبایی های طبیعت فک کن به طلوع و غروب خورشید .. به کوهها و درختها نگه کن .. به آسمون یه جور دیگه نگاه کن.. به انگشتانت که می توانند روی کلید ها رو بفشارند .. یاددت بیار سلامت ای که داری و خوب گاهی هم به اونهایی فک کن که از تو سخت تر زندگی می کنند .
از خدا هز چی که می خوای طلب کن با توکل بهش ولی هیچگاه ازش روی برنگردون .
یه جمله خیلی قشنگی از مادر خدابیامرزم دارم که می گفت:
بشر از گل نازک تره و از سنگ سخت تر !!!
من هم با اینکه در اینطرف آب هستم بازهم با مشکلاتی دست به گریبانم ولی سعی من کنم که خودمو سخت و استوار نگه دارم.

هان یه نکته، اگه گرین کارت داری "یو.اس. پرسن" محسوب میشی که یه درصد خوبی از این محدودیتها رو دور میزنه. هرچند باز خیلی کارها رو نمیشه بگیری. توی رزومه ات نوشتی وضعیت اقامت رو؟

سلام
اینارو ننوشتم که شماها بخواین برام همدردی کنین یا به حالم ترحم.من و امثال خانواده ام اگر گدای ترحم و همدردی شماها بودیم که الان وضعمون این نبود من فقط نوشتم،نوشتم که گفته باشم.همین.
در ضمن نازنین جان وقتی کمر مادرت از شدت سبزی خورد کردن برای مردم تا شد و برادر سوم راهنمایی ات گرسنه اومد خونه و حتی یک نون لواش هم نباشه که بدی بهش بخوره چه طور می تونی از غروب آفتاب لذت ببری؟اگه تو این طوری هستی که واقعا نیاز به احسنت داری.اما هیچ وقت تصویر بیش از حد رنج کشیده ی مادرم نمی ذاره من چیز دیگه ای ببینم.
در ضمن اگر هم تا الان تونستم خودم رو تو این جامع نگه دارم و با رتبه 40 توی دانشگاه قبول بشم و یه کار متوسط پیدا کنم و یک خورده از فشار کاری مادرم بکاهم فقط و فقط همت خودم بوده نه کمک امثال شماها........متاسفم که این قدر سخیف فکر کردید......

ایرن جان : از شما که آدم به این باهوشی بهیده اینگونه سخن گقتن . من کجای نوشته ام بوی ترحم میداد که تو اینگونه حس کردی؟!! من فقط آن چیزی که به ذهنم رسید برای رسیدن به کمی آرامش به تو را گفتم .حال فرض بگیریم که روی تو چندان تاثیر مثبتی نگذاشته آیا مروت است که اینچنین خشمگین بشی ؟؟!!
پس من نیز مانند تو رفتار کرده و به تو می گویم که ""‌ خلایق هز چه لایق ""
شاید اینگونه به مذاقت سازگارتر باشد

ای بابا. دعوا چرا میکنید؟ لطفا منو مجبور نکنید نظرتون رو پاک کنم.

انار خانم : آره واقعا حق با شماست و از اینکه بی اجازه در وب لاگتون اظهار نظر کردم عذر خواهی می کنم .
شاد و موفق باشید

نه نظر دادن اشکالی نداره . به هم توهین کردن مشکل داره. منظورم به همه بود نه فقط شمای خاص.

سلام انار خانوم
من یک دختر خاله دارم که سیتیزن امریکاست ولی لس انجلس زندگی می کنه میتونه برای این کار اقدام کنه؟
ممنون میشم بهم خبر بدی مرسی

شیوا جان بله میتونه اقدام کنه. لطفا بگین رزومه و کانتکت اینفوش رو برای من ایمیل کنه. من آدرسش رو میدم به اون آقاهه.

البته کارش مال شمال ویرجینا بود ها.

سلام.....خسته نباشی.....واقعا لذت بردم.....موفق باشی