صاحب این وبلاگ زنده است

Someone in our department left his PhD incomplete (was only short of a thesis) after he found a job in NY stock exchange as a trader and financial adviser. The PI still hopes he will come back and finish evidently:)

خیلی خوشحال شدم که بالاخره به اون جدول مدیریت زمان و الویت بندی خودت رسیدی.خوب معلومه که یه انار خوش فکر اول از همه باید به خودش اهمیت بده تا به کارهای جنبی تو زندگی اش.
من همیشه خدا یه نکته از نوشته هات تو صحبتام هست پس برام موفقیتت هم مهمه و حتی مهمتر از خوشحالی من برای خوندن پست های جدیدت.
شاد و موفق باشی همیشه

نه نه نه! ما دلمون یه دکتر ردی نمیخواد! ولی خوب از نظر من زیاد هم مهم نیست، البته هر جور خودت دوست داری.

بسیار خوشوقت می شویم اگر دکترایتان را بگیرید و بعد بیایید اینجا و ما شما را به دکتر سنجاب الملوک و دکتر شیرالسلطان معرفی بناییم و بسی پز بدهیم و... و...!

تازه حتی ممکن است برای اینکه محملی برای عرضه شما به تعداد بیشتری از این دکاتیر پیش بیاید عروسی هم بنماییم!!! حالا خود دانید! هرچه دکترا را زودتر اخذ بنایید یک جوان زودتر بدبخت خواهد شد!

به!! این که خوبه! دفعه پیش که من ایران بودم یکی خواست یه دونه از این ببرالدوله ها معرفی کنه زرتی گفت ایشون فلانی هستندفرزند بهمانی از بهمان زاده های سلمان ها نه شلمان! عین خودت هم ازدواج نکردند!!! البته در راستای دیدن نیمه پر لیوان و این حرفها... بازم خوبه نگفت حالا که ترشیده تشریف داری همینو بچسب و ناز نکن!!!

راستی چرا مرنو خان و پسر خاله اش بزرگ نمی شوند؟؟

آقا من نمی دونم چه حکمتی تو کار این عمه هاست....
انگار همه در این یک موضوع متخصصا....
از بد روزگار هم من فقط شاید یه روز عمه شم.... وای... خوب حالا من شاید از خوباش بشم

حالا رد که نمی کنن که. هان؟ مهلت داره؟...انار جان تو دکترا رد نمی شی، ما خواننده ها هستیم که رد می شیم هر روز می یایم نگاه می کنیم که تو چیزی نوشتی یا نه!

خیلی بامزه بود. کلی خندیدم اول صبحی. :) مخصوصن اون لبخند ملاحت انگیز توام با حزنش عالی بود.

خدا را شکر که زنده این!

آدم عزیزانشو فراموش نمی کنه بلکه به ندیدنشون عادت می کنه.تقدیم به کسی که عادت ندیدنش مثل فراموش کردنش غیر ممکنه."
به امید خدا دوره دکترات هم به خوبی و خوشی به ثمر می رسه.ما هم کللللللللی خوشحال می شیم .